Duathlon: Run to Live, Bike to Ride

Αγγελική και Γρηγόρης: Τρέχοντας από το Μαραθώνα μέχρι την Αθήνα, μια Αυθεντική βόλτα

by on Dec.17, 2021, under Αρθρογραφία, Βίντεο, Εμπειρίες, Σκέψεις

Στις 14 Νοεμβρίου στον Αυθεντικό Μαραθώνιο της Αθήνας, ο Γρηγόρης Σκουλαρίκης σπρώχνοντας το καρότσι με την κόρη του την Αγγελική που έχει Σύνδρομο Down, τερματίζει τον Αυθεντικό Μαραθώνιο σε 2:56:31. Αυτή είναι η ιστορία τους

Αυτή τη βόλτα την οραματιζόμουν 1 χρόνο τώρα. Από το Νοέμβρη του 2020 οπότε και τρέξαμε με την Αγγελική τον “Virtual Μαραθώνιο της Αθήνας” περίμενα πως και πως την ευκαιρία να τρέξουμε μαζί και στον κανονικό Μαραθώνιο, τον Αυθεντικό. Εν μέσω πανδημίας, αυτό όχι μόνο δεν ήταν βέβαιο αν θα ήταν δυνατόν να γίνει, αλλά δεν ξέραμε καν αν και πότε θα μπορούσε να διεξαχθεί και πάλι ο κανονικός αγώνας.

Το σημαντικό ήταν εμείς να είμαστε έτοιμοι και έτσι προετοιμαστήκαμε όπως έπρεπε, συνεχίζοντας τις βόλτες μας στην προπόνηση, ειδικά από την Άνοιξη και μετά οπότε έφτιαξε ο καιρός. Παράλληλα, οι περιορισμοί της πανδημίας, αίρονταν ο ένας μετά τον άλλο και έτσι κάθε μήνας που περνούσε μας έκανε και ποιο αισιόδοξους ότι ο αγώνας θα γίνει κανονικά και θα έχουμε κι εμείς την ευκαιρία να συμμετέχουμε μαζί και να το γιορτάσουμε.

Ο Αυθεντικός Μαραθώνιος είναι μια μεγάλη γιορτή, μια αυθεντική γιορτή. Γιορτάζουμε την προσπάθεια, την άθληση, την κοινωνικοποίηση, την ευαισθητοποίηση και ότι άλλο θέλει ο καθένας. Φέτος είχαμε διπλό λόγο να γιορτάσουμε. Αυτό που μας στέρησε τη δυνατότητα να βρεθούμε όλοι μαζί πέρσι, αλλά τα καταφέραμε φέτος μετά από πολύ κόπο, περιπέτειες και θυσίες εξαιτίας της πανδημίας.

Όσο για μένα και την Αγγελική, αλλά και την καταπληκτική μαμάκο μας την Αφροδίτη που είναι στα μετόπισθεν, άλλη μια φορά, άλλη μια μέρα μέσα στη χρονιά γιορτάσαμε και την προσπάθεια μας με το Σύνδρομο Down μαζί με τους φίλους μας αυτή τη φορά, έτσι γιατί ….μπορούμε! Ο Μαραθώνιος είναι η αφορμή για να βγεις εκεί έξω. Τις αιτίες τις έχουμε όλοι μέσα μας, να προσπαθήσουμε για το καλύτερο και να το γιορτάσουμε!

Εμείς τρέχουμε με στόχο να στείλουμε το δικό μας μήνυμα σε όλους τους μπαμπάδες και τις μαμάδες εκεί έξω που κάνουν τον δικό τους αγώνα καθημερινά και προσπαθούν να προσφέρουν το καλύτερο στα παιδιά τους παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν. Σημασία έχει να εμψυχώσουμε όλους αυτούς τους γενναίους γονείς που υπομονετικά γίνονται και οι ίδιοι κάθε μέρα πιο δυνατοί για να σπρώξουν τα παιδιά τους πιο μακριά και πιο γρήγορα.

Βασικός μας αγωνιστικός στόχος ήταν να σπάσουμε το 3ωρο και το καταφέραμε. Η επίδοση στο Μαραθώνιο δεν ήταν αυτοσκοπός, αλλά το μέσο για να τραβήξουμε περισσότερο την προσοχή και να ενδυναμώσουμε το μήνυμα μας και πιστεύω πως με το τελικό 2:56:31 τα καταφέραμε καλά. Η Αγγελική ήταν το καλύτερο παιδί στη διαδρομή, απόλυτα προσηλωμένη στο δρόμο με χαμόγελο και χαιρετούρες σε όλους τους φίλους, χωρίς κανένα παράπονο σε όλη τη διαδρομή.



Πως τρέχεις έναν Μαραθώνιο κάτω από 3 ώρες, σπρώχνοντας το καρότσι

Πως λοιπόν τρέχεις έναν Μαραθώνιο κάτω από 3 ώρες, σπρώχνοντας το καρότσι με την κόρη σου και μάλιστα στην Αυθεντική διαδρομή; Μα φυσικά, όπως κάθε Μαραθωνοδρόμος για να πετύχει το στόχο του. Με σωστή προετοιμασία πριν τον αγώνα και σωστή τακτική κατά τη διάρκεια.

Η σωστή προετοιμασία ήταν απαραίτητη και δεν εννοώ πολλά χιλιόμετρα καθώς δεν υπήρχε αυτή η πολυτέλεια, αλλά στοχευμένες κοινές προπονήσεις με την Αγγελική με έμφαση σε ένα εβδομαδιαίο long run (18-32χλμ) και άλλες 2-3 προπονήσεις την εβδομάδα των 9-13χλμ, όλες σε διαδρομή με αρκετές ανηφοροκατηφόρες και τουλάχιστον μία από αυτές να περιλαμβάνει έντονη προσπάθεια στις ανηφόρες. Το πρόγραμμα φαινόταν να αποδίδει καθώς πλησιάζοντας προς τη μέρα του αγώνα, τα δείγματα στην προπόνηση ήταν τέτοια που μας έλεγαν πως όχι μόνο είχαμε το 3ωρο, αλλά ήμασταν και πιο κοντά σε ένα χρόνο στο 2:55.

Όσο κι αν σας φαίνεται απίστευτο, ο εβδομαδιαίος όγκος χιλιομέτρων κυμάνθηκε μόλις στα 50-70χλμ και περιελάμβανε και δύο 5άρια την εβδομάδα που έτρεχα για αποκατάσταση με τους newbies των adidas Runners Athens σε ρυθμό 7:30λ/χλμ. Αυτά τα τρεξίματα ήταν αρκετά ώστε να κρατήσουν σε καλό επίπεδο και τη δική μου φυσική κατάσταση, αλλά κυρίως να εξοικειώσουν την Αγγελική με το σενάριο της μεγάλης βόλτας στο καρότσι. Υπόψιν ότι τους τελευταίους μήνες δεν έκανα καθόλου εναλλακτική προπόνηση (ποδηλασία ή κολύμβηση) λόγω έλλειψης χρόνου

Κάπως έτσι φτάσαμε στον αγώνα με την αυτοπεποίθηση πως θα μπορούσαμε να πετύχουμε και την επίδοση που θέλαμε. Όσο να’ ναι, ένας χρόνος κάτω από 3 ώρες στο Μαραθώνιο εντυπωσιάζει από μόνος του πόσο μάλλον… σπρώχνοντας κι ένα καρότσι. Όπως άλλωστε το ίδιο εντυπωσιακό είναι και ότι κατά τη διάρκεια του αγώνα είμαστε ουσιαστικά στους 100-150 προπορευόμενους (από τους 8.000 συμμετέχοντες). Καλώς ή κακώς έτσι θα είχαμε περισσότερες πιθανότητες να ακουστούμε, αλλά θα έπρεπε να τρέξουμε με σύνεση και υπομονή, ώστε να μην παρασυρθούμε από τον ενθουσιασμό και την πατήσουμε….

Υπομονή λοιπόν σε όλη τη διαδρομή του Αυθεντικού Μαραθωνίου. Σταθερό τρέξιμο με συνεχή έλεγχο του παλμογράφου να είμαι στη ζώνη του “ψηλού αερόβιου” και να παίζω στα όρια του κατωφλιού, χωρίς να το υπερβαίνω, ούτε καν στις ανηφόρες. Ακόμα κι έτσι η ευχαρίστηση μου ήταν μεγάλη βλέποντας πως τα περάσματα μας ήταν πολύ εντός στόχου και όσο πέρναγαν τα χιλιόμετρα ήμουν και πιο βέβαιος ότι θα τα καταφέρναμε.

Σημαντική και κρίσιμη λεπτομέρεια, η σωστή και μελετημένη τροφοδοσία και υδροδοσία. Νεράκι (έστω και λίγο) σε κάθε σταθμό, παγούρι X-treme Stores με ηλεκτρολύτες HIGH5  πάνω στο καρότσι (εδώ νομίζω είχα ένα μικρο πλεονέκτημα έναντι των υπολοίπων) , ενεργειακά τζελ HIGH5  ανά 7-10χλμ περίπου και κάψουλες αλατιού Nutrend . Ο καιρός μπορεί να ήταν σχετικά καλός για Αθήνα, αλλά είχε πολύ υγρασία και η εφίδρωση όλων μας ήταν πολύ έντονη.

Βέβαια, ο Μαραθώνιος θέλει σεβασμό, μέχρι και το τελευταίο χιλιόμετρο και θα πρέπει να παραδεχτώ ότι τα χρειάστηκα όταν 3χλμ από το τέλος, από το ανηφοράκι της Φειδιππίδου και μετά άρχισαν οι κράμπες που μούδιαζαν όλο μου το δεξί πόδι. Αν και αισθανόμουν ότι είχα πολλές δυνάμεις και θα μπορούσα να ανοίξω ρυθμό στην κατηφόρα, υποχρεώθηκα να κόψω για να μας φέρω με ασφάλεια στο Παναθηναϊκό Στάδιο, αν και πάλι αναγκάστηκα να σταματήσω δυο φορές από κράμπα, μια λίγο πριν τον “Δρομέα” στο Χίλτον, και άλλη μια στο τέλος της Ηρώδου Αττικού, λίγο πριν μπούμε στο Στάδιο.

Ο σωστός εξοπλισμός ήταν φυσικά πολύ σημαντικό στοιχείο στην επίτευξη αυτού του στόχου και το διπλό μυστικό επιτυχίας: Ταχύτητα και άνεση … και μιλάω φυσικά για το φοβερό μας καρότσι CYBEX AVI , ειδικά για τρέξιμο με το παιδί. Ελαφρύ, εργονομικό, με βέλτιστη κύλιση στους τροχούς και αεροδυναμικό σχεδιασμό (όσο μπορεί να είναι αεροδυναμικό ένα καρότσι με παιδί πάνω). Το πιο σημαντικό όμως, άνετο για το παιδί, τόσο άνετο που επιτρέπει στην Αγγελική να ρίχνει και έναν υπνάκο στα τμήματα της διαδρομής που δεν είχαν πολύ φασαρία.

Προφανώς ήταν κομβικής σημασίας η Αγγελική να αισθάνεται όμορφα και άνετα καθ όλη τη διαδρομή, ώστε να είναι προσηλωμένη σε αυτήν χωρίς παράπονα. Αυτός ο Μαραθώνιος δεν θα μπορούσε να ολοκληρωθεί αν η Αγγελική αντιμετώπιζε οποιοδήποτε πρόβλημα που θα της έφερνε ενόχληση, παράπονο, κλάμα, πόσο μάλλον να ολοκληρωθεί σε αυτό το χρόνο, χωρίς να χρειαστεί να σταματήσουμε καθόλου από πρόβλημα Αγγελική, παρά μόνο λίγο από δικές μου κράμπες στο τέλος. Άλλωστε η Αγγελική είναι απλά ένα παιδί που εκείνη τη μέρα θα έκανε άλλη μια βόλτα, έστω και λίγο πιο μεγάλη αυτή τη φορά.

Εδώ θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στους φίλους από τη CYBEX, όχι μόνο για την παραχώρηση του CYBEX AVI , αλλά για το έμπρακτο ενδιαφέρον που έδειξαν για το εγχείρημα μας τους τελευταίους μήνες. Χαρακτηριστικό είναι πως όταν την τελευταία εβδομάδα ήταν έντονο το ενδεχόμενο βροχής στον αγώνα, μας έστειλαν από μόνοι τους, χωρίς να το ζητήσω, ένα ειδικό αδιάβροχο κάλυμμα για την Αγγελική, με αποστολή express από Γερμανία. Έτσι κάνουν οι σωστοί φίλοι, νοιάζονται για μας, χωρίς καν να το ζητάμε. Ήταν κι αυτό μια ένεση εμψύχωσης ότι ακόμα κι αν έβρεχε, θα είχαμε καλύτερες πιθανότητες να ξεκινήσουμε τον αγώνα ή/και να συνεχίσουμε χωρίς καθυστερήσεις, αν και η αλήθεια είναι πως είχα προαποφασίσει πως σε περίπτωση δυνατής βροχής δεν θα μπορούσαμε να ρισκάρουμε να είμαστε εκεί έξω με την Αγγελική.

Στα bonus points του καροτσιού, η ειδική θήκη για παγούρι όπου μπορούσα να έχω τους ηλεκτρολύτες μου, αλλά και οι υπόλοιπες θήκες του καροτσιού που χώρεσαν όλα τα επίσης απαραίτητα για μια ασφαλή διαδρομή, ενεργειακά τζελάκια, κινητό τηλέφωνο, μωρομάντηλα, πάνες, παγουρίνο και τσουρεκάκι Αγγελικής γιατί πολλά μπορούσαν να συμβούν κατά τη διάρκεια και έπρεπε να ήμασταν έτοιμοι για όλα τα ενδεχόμενα.

Θέλω να εξομολογηθώ ότι θεωρώ πως έτρεξα έναν από τους καλύτερους μου Μαραθώνιους, ίσως τον καλύτερο και ο λόγος ήταν η Αγγελική. Η ιδιαίτερη δυσκολία όμως του εγχειρήματος του Μαραθωνίου σπρώχνοντας το καρότσι, ήταν και αυτό που με οδήγησε στο να τηρήσω απόλυτα το σχέδιο και τον προγραμματισμό χωρίς ρίσκα για να τα καταφέρουμε. Η συναίσθηση της ευθύνης να τρέχω μαζί με την Αγγελική, αλλά και το ειδικό βάρος του μηνύματος που είχαμε να περάσουμε, δεν μου επέτρεπαν περιθώριο λάθους. Άλλωστε πιθανότατα να μην είχαμε και άλλη ευκαιρία να επαναλάβουμε αυτή την προσπάθεια…


http://www.runningnews.gr/lib_photos/videos/2021_11_27_Aggeliki-Grigoris.jpg


Ο Μαραθώνιος, ο δρόμος, ο δρομέας, ο χρόνος και ο πόνος … ο Μαραθωνοδρόμος!

Λένε πως αν έχετε χάσει την πίστη σας στο ανθρώπινο είδος να πάτε να παρακολουθήσετε έναν Μαραθώνιο. Θα πιστέψετε ξανά στους ανθρώπους. Στο Μαραθώνιο, εκτός από εμάς, αγωνίστηκαν πάρα πολλοί άνθρωποι, ο καθένας για το δικό του λόγο και το δικό του σκοπό. Ανάμεσα τους και πολλοί ακόμα φίλοι και συναθλητές με δυνατά μηνύματα. Αυτή είναι η μαγεία του Μαραθωνίου, μας φέρνει όλους κοντά, μαζί στην ίδια εκκίνηση, μαζί προς την ίδια κατεύθυνση να αγωνιζόμαστε για κοινές αξίες. Μαζί και όλοι οι θεατές στους δρόμους να χειροκροτούν και να επιδοκιμάζουν την προσπάθεια και τα θετικά μηνύματα όλων.

Αν θεωρείτε πως η προσπάθεια μας με την Αγγελική σας έδωσε δύναμη, θα σας πω ότι αντίστοιχη δύναμη μας δίνετε και όλοι εσείς, που προσπαθείτε για το καλύτερο και επίσης και όλοι εσείς που χειροκροτείτε κάθε προσπάθεια. Ο κοινωνικός αντίχτυπος του Μαραθωνίου είναι πολύ σημαντικότερες από την άποψη ενός εξωτερικού παρατηρητή που απλά βλέπει μερικές χιλιάδες ανθρώπους να τρέχουν.

Στο Μαραθώνιο θα δεις την προσπάθεια, τη συγκίνηση, τον πόνο, τη χαρά, όλα τα συναισθήματα και πολλά άλλα μηνύματα, εικόνες, παραστάσεις και συμβολισμούς που μπορούν να κάνουν τους ανθρώπους καλύτερους και έτσι να κάνουμε καλύτερη και την κοινωνία μας.

Η μεγαλύτερη νίκη για μας ήταν η δική σας αγάπη και υποστήριξη, είτε πάνω στη διαδρομή με τις φωνές και τα τραγούδια σας, είτε ηλεκτρονικά από τα 100άδες μηνύματα σας. Σας ευχαριστούμε πάρα πολύ όλους, όμως ο αγώνας μας, δεν τελειώνει εδώ. Όπως μας στηρίξατε στο Μαραθώνιο θέλουμε να συνεχίζετε να υποστηρίζετε, όλα τα παιδάκια με ιδιαιτερότητες και τους γονείς τους που κάνουν τον δικό τους Μαραθώνιο καθημερινά.

Όλα τα παιδιά μπορούν να είναι εκεί έξω και να προσπαθούν για το καλύτερο. Ολόκληρη η κοινωνία πρέπει να μάθει αποδέχεται και να υποστηρίζει κάθε προσπάθεια, όσο αντισυμβατική κι αν φαίνεται. Αγάπη και αποδοχή χρειάζεται. Αυτό ήταν το δικό μας μήνυμα νίκης!

Κλείνοντας να δώσουμε επίσης συγχαρητήρια σε όλους τους συμμετέχοντες και βεβαίως στον ΣΕΓΑΣ για την άψογη διοργάνωση παρά τις δυσκολίες.

* Δείτε επίσης ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ: Αγγελική και Γρηγόρης στον 38ο Αυθεντικό Μαραθώνιο Αθηνών
Η συμμετοχή μας, όπως αποτυπώθηκε από τις κάμερες και τους φωτογραφικούς φακούς και συγκεντρώσαμε σε ένα βίντεο. Ελπίζουμε να σας αρέσει.




Γρηγόρης Σκουλαρίκης
Ακολουθείστε με
web: www.duathlon.gr
facebook: grigoris.skoularikis
twitter: SpeedyPowerman
Instagram: speedypowerman
Youtube: Grigoris Skoularikis


Comments are closed.

Looking for something?

Use the form below to search the site:

Still not finding what you're looking for? Drop a comment on a post or contact us so we can take care of it!

Ημεροδρόμιο Δημοσιεύσεων

December 2022
M T W T F S S
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031